Neem nou de familie Petruniuk. Op een bepaald moment in hun leven zat alles tegen. Het appartement waarin ze woonden werd zomaar verkocht en ze stonden op straat. Ze raakten hun werk kwijt, moesten gaan bedelen en raakte toen ook hun kinderen kwijt: ze werden uit de ouderlijke macht ontzet. De oudste kinderen werden in weeshuizen geplaatst, het jongste meisje Nelya, toen 2 jaar, kwam in een pleeggezin. Via via hoorden ze van Luba Kulbich en ze klopten bij haar aan. Gelukkig niet tevergeefs. Luba ontfermde zich over hen. Toevallig was er op dat moment een delegatie van ons bestuur in Kiev en toevallig was er een mogelijkheid een huisje te kopen. Nu woont het gezin in een klein dorp buiten Kiev, de kinderen zijn weer thuis, vader Yuri werkt zo nu en dan, als er werk is. Het gezin heeft een moestuin aangelegd en van de oogst kunnen ze in de wintermaanden eten. Wat een verandering!